ΠΟΥ ΜΕ ΒΙΑ ΜΕΤΡΑΕΙ ΤΗ ΓΗ...

«Οι αναρχικοί είναι τα πιο ευαίσθητα μέλη της κοινωνίας μας. Όταν αντιδρούν έχουν πάντα κάποιο δίκιο. Όπως οι καλλιτέχνες σηματοδοτούν το αόρατο, έτσι και οι αναρχικοί διαμαρτύρονται για μορφές βίας που εμείς (στην αλλοτρίωση μας) δεν τις βλέπουμε. Τις έχουμε συνηθίσει. Αλλά δεν παύουν να είναι αυθαίρετες και ίσως περιττές».

Όταν όμως όλοι οι νέοι γίνονται αναρχικοί – τότε κάτι είναι πολύ λάθος στην κοινωνία μας.

Και μην ακούσω για εγκληματικά στοιχεία και πλιατσικολόγους. Σίγουρα υπάρχουν κι αυτοί και επωφελούνται. Ήδη όμως τότε είχα γράψει:

«Προσοχή: Μίλησα για αναρχικούς — όχι για τρομοκράτες (η προβοκάτορες !). Όποιος τους συγχέει, πάσχει από νοητική μυωπία. Διότι είναι πόλοι αντίθετοι».

Αυτός που ζητάει ελευθερία δεν επιλέγει ελεύθερα τη βία — έστω και σαν μέσο. Του επιβάλλεται. Η βία είναι τέκνο της ανάγκης και της οργής. Φέρνει μόνο νέα βία και καταπίεση — ποτέ αυτονομία.

Η διαφορά από τότε είναι ότι σήμερα η αντίδραση των λίγων, έγινε εξέγερση των πολλών. Δεν είναι στραβός ο γιαλός, εμείς στραβά αρμενίζουμε...."

Νίκος Δήμου

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο που είχε γράψει ο Ν. Δήμου   μετά τη δολοφονία του Μ. Καλτεζά. 

Τρώες

 Είν’ η προσπάθειές μας, των συφοριασμένων·
είν’ η προσπάθειές μας σαν των Τρώων.
Κομμάτι κατορθώνουμε· κομμάτι
παίρνουμ’ επάνω μας· κι αρχίζουμε
νάχουμε θάρρος και καλές ελπίδες.

Μα πάντα κάτι βγαίνει και μας σταματά.
Ο Aχιλλεύς στην τάφρον εμπροστά μας
βγαίνει και με φωνές μεγάλες μάς τρομάζει.—


Είν’ η προσπάθειές μας σαν των Τρώων.
Θαρρούμε πως με απόφασι και τόλμη
θ’ αλλάξουμε της τύχης την καταφορά,
κ’ έξω στεκόμεθα ν’ αγωνισθούμε.

Aλλ’ όταν η μεγάλη κρίσις έλθει,
η τόλμη κι η απόφασίς μας χάνονται·
ταράττεται η ψυχή μας, παραλύει·
κι ολόγυρα απ’ τα τείχη τρέχουμε
ζητώντας να γλυτώσουμε με την φυγή.

Όμως η πτώσις μας είναι βεβαία. Επάνω,
στα τείχη, άρχισεν ήδη ο θρήνος.
Των ημερών μας αναμνήσεις κλαιν κ’ αισθήματα.
Πικρά για μας ο Πρίαμος κ’ η Εκάβη κλαίνε.

Κ. Καβάφης

μ' άρμα ολόχρυσο...

Tώρα σαν νέος μοιάζει βασιλεύς αρματηλάτης ―
στα εικοσιπέντε χρόνια του, στα εικοσιέξι ―
αναπαυόμενος μετά που εκέρδισε,
μ' άρμα ολόχρυσο και ταχυτάτους ίππους,
σε ξακουστόν αγώνα το βραβείον.

Κ. Καβάφης Απο την Κηδεία του Σαρπηδόνος

Που πας παλικάρι ωραίο σαν μύθος...

Προβλέψεις;

Η κρίση των επενδυτών διαμορφώνεται με βάση την τρέχουσα ψυχολογική τους διάθεση. Η  διάθεσή διαμορφώνεται με βάση τι έγινε χθες και όχι το τι θα γίνει αύριο...

                                                                                                                                                                 Κ.

Φοβού την γλύκα των πραγμάτων..

Οι καταστροφές είναι σαν τους μεγάλους έρωτες. Προκύπτουν απροειδοποίητα και κεραυνοβόλα.

 Παραλύουν τις αισθήσεις και θολώνουν την λογική… 

Μοιραία λοιπόν δεν αφήνουν σε κανένα τη δυνατότητα να αντιδράσει.. 

Ετσι όταν αρχίσει η μεγάλη διόρθωση, δεν θα το πάρετε καθόλου χαμπάρι. Δεν θάρθει απότομα… γιατί οι βίαιες κινήσεις προκαλούν βίαιες αντιδράσεις.

 Θάρθει ανεπαίσθητα και στην αρχή θα δημιουργήσει στους περισσότερους τέτοιο κομφούζιο που θα περάσουν την ατυχία τους για τύχη. Οατν θα καταλάβουν τι γίνεται θα είναι αργά και όταν ο πανικός θα φτάσει στο ζενίθ και θα προσπαθούν να απαλλαγούν από τα χαρτιά όπως-όπως, πάλι λάθος θα κάνουν.

 Στις αγορές οι μεγάλες επιστροφές θυμίζουν την κινούμενη άμμο. Μέχρι να το καταλάβεις θα έχεις χωθεί μέχρι τη μέση και κάθε προσπάθεια να κινηθείς να σε χώνει όλο και πιο βαθιά.

 Τώρα θα λέτε τι μ΄ έπιασε και ανησυχώ. Τίποτα, όλα είναι πολύ ευνοϊκά για να είναι αληθινά. Επιπλέον μέσα σε δυο μέρες έχω δεχθεί πάνω από 50 τηλεφωνήματα γνωστών οι οποίοι ασχολούνται με το χρηματιστήριο κατά μέσο όρο 2-3 μήνες και μου ψιθυρίζουν εμπιστευτικά ότι η τάδε ή η δείνα και η άλλη μετοχή θα διπλώσουν πάραυτα… 

Ακόμη έχω μάθει ότι το χρηματιστήριο δεν είναι ένα παιγνίδι στο οποίο όλοι κερδίζουν εσαεί… 

Γι’ αυτό νάχετε πάντα το νου σας… και όχι μόνο, τα ρευστά είναι απαραίτητα… Για καλό και για κακό «σφίξτε» και κανένα μετρητό. 

Για τους αρχάριους της Σοφοκλέους το πρώτο μάθημα που θα πρέπει να μάθουν είναι ότι στον κόσμο του  χρηματιστηρίου το κέδρος του ενός είναι η ζημιά του άλλου. 

 Αρα, κανόνας πρώτος: πως δεν θα χάσω.. 

Κανόνας δεύτερος, πως θα κερδίσω… 

Αυτά κατά τα άλλα όλα βαίνουν καλώς…

Δημοσιεύτηκε στη στήλη Καγκελάριος, Ημερησία Σάββατο 4 Σεπτεμβρίου 1999 

Μηδένα προ του τέλους..

Τα χρήματα που βγαίνουν με την κερδοσκοπία αποτελούν αποζημίωση για ψυχική οδύνη. Αρχικά τα πράγματα είναι διαφορετικά και μόνο στο τέλος έρχονται όπως περιμένουμε.

 

Andre Kostolany