Σελώνουν κατσίκες και αρμέγουν μουλάρια

Οι βραχυπρόθεσμοι επενδυτές μοιάζουν με τους νεροκουβαλητές των μακροπρόθεσμων, λένε οι παλιότεροι των αγορών. Κάθε μια από τις κατηγορίες όμως έχει τον καιρό της και οποιος τα μπερδεύει αυτά συχνά καλείται να πληρώσει υψηλό κόστος.

Λένε ότι μια σωστή τακτική είναι να αγοράζει κάποιος μετοχές όταν η πλειοψηφία απέχει από την αγορά. Αυτή κατά γενική ομολογία  είναι μια σωστή τακτική, αλλά σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα.

Κάποιος που θα κινηθεί με βραχυπρόθεσμο ορίζοντα σε μια αγορά τελεί σε ύπνωση και οι επενδυτές απέχουν, είναι πολύ πιθανό να εγκλωβιστεί και να αναγκαστεί να μετατρέψει μια βραχυπρόθεσμη επένδυση σε μακροπρόθεσμη.

Μια από τις χειρότερες εξελίξεις είναι να αναγκαστεί κάποιος να βαφτίσει μια βραχυπρόθεσμη επένδυση που δεν βγήκε, σε μακροπρόθεσμη. Είναι σαν να σελώνει την κατσίκα  επειδή δεν διάλεξε μουλάρι ή αντίστοιχα να αρμέγει το μουλάρι.

Όταν οι αγορά είναι σε ύπνωση μετά από μια διόρθωση και οι αγορές απέχουν αδιαφορώντας το πεδίο είναι ελεύθερο για τους μακροπρόθεσμους επενδυτές. Αυτούς δεν θα στεναχωρηθούν αν δουν τις τιμές σε χαμηλότερα επίπεδα και διαθέτουν την ευχέρεια να περιμένουν μέχρι να πουλήσουν με σημαντικό  κέρδος.

Λάθος είναι να ζουμάρει κάποιος στις βραχυχρόνιες διακυμάνσεις μια μετοχής όταν σκοπεύει να χτίσει μια μακροπρόθεσμη θέση. Λαμβάνοντας υπόψη το τελικό αποτέλεσμα η διακύμανση θα είναι αδιάφορη.

Στο πρώτο τετράμηνο του 2003 η μετοχή της Εθνικής κινήθηκε μεταξύ των 8 και των 6 ευρώ.  Για κάποιος που στόχευε σε βάθος πενταετίας  και οι δυο τιμές αποδείχτηκαν ελκυστικές. Οι παλιές καραβάνες εξάλλου ξέρουν  ότι μόνο οι ψεύτες αγοράζουν και πουλάνε στην καλύτερη τιμή.

Σε μια αγορά που δεν μοιράζει εύκολα κέρδη και η συμμετοχή του κοινού είναι περιορισμένη ενδείκνυται η μακροπρόθεσμη στρατηγική.

Σε μια αγορά που τελεί υπό παροξυσμό ενδιαφέροντος οι βραχυπρόθεσμες τακτικές αποδίδουν καλύτερα.

H 23/5/2008 8:00:55 πμ

  

Fait accompli

Αυτό το ιδιότυπο φαινόμενο μου θυμίζει λίγο την εξέλιξη μιας κηδείας. Μετά το νεκροταφείο οι πενθούντες καταλήγουν σε ένα εστιατόριο για το επικήδειο γεύμα. Ύστερα από λίγη ώρα και μετά από μερικά ποτά φωτίζονται τα πρόσωπά τους και οι συζητήσεις γίνονται πιο έντονες και πιο εύθυμες και σύντομα όλα ξεχνιούνται. Ίσως υπολόγιζαν εδώ και καιρό ότι θα επέρχετο το μοιραίο και το περίμεναν.

 Όταν ο άρρωστος πεθάνει, αφού υπέφερε επί πολύ καιρό, αισθάνεται κανείς κατά κάποιον τρόπο ανακούφιση και μάλιστα παρηγοριά: ο Θεός έδωσε τη ζωή, ο Θεός την πήρε.
«Όταν όμως κατά τη διάρκεια του πολέμου πιστεύει κανείς ότι πλησιάζει η ειρήνη» συνέχισα ν' απαντώ στον φίλο μου «και αρχίζει να αγοράζει αξιόγραφα, τότε το χρηματιστήριο ανεβαίνει ήδη κατά τη διάρκεια του πολέμου. Όταν όμως υπογράφεται ανακωχή, εύκολα μπορεί να μην παρατηθεί η άνοδος των τιμών που όλοι περίμεναν. Αντίθετα, οι τιμές πέφτουν. Τότε μιλάμε για fait accompli.

Αυτό που μπορεί όμως επίσης να συμβεί κατά τη διάρκεια του πολέμου είναι το νευρικό κοινό να έχει ήδη διώξει από πάνω του το μεγαλύτερο μέρος των αξιογράφων που κατείχε και όταν εντελώς ξαφνικά γίνεται ειρήνη, το χρηματιστήριο γυρνάει ανάποδα και εκτινάσσεται σαν ρουκέτα στα ύψη. Αντρε Κοστολάνι

Αγορά χωρίς μικρομετόχους, ψαρόσουπα δίχως ψάρια

Ο μικρομέτοχος τα τελευταία χρόνια είναι είδος εν ανεπαρκεία στις διεθνείς χρηματιστηριακές αγορές.  Δεν είναι χαρακτηριστικό που αφορά μόνο τη Σοφοκλέους. Αφορά όλες τις χρηματιστηριακές αγορές.

Οι ειδήμονες των διεθνών αγορών αρέσκονται να επιχειρηματολογούν για το τέλος του μικρομετόχου. Οι ιδιωτικές πλατφόρμες, τα equity funds οι εμήριδες και οι εφοπλιστές με του πακτωλούς των κεφαλαίων αποτελούν τα νέα υποκείμενα που κινούν μετοχές και χρηματιστηριακούς δείκτες.

Αποψη της στήλης είναι ότι όσοι μιλούν για το τελος της εποχής του μικρομετόχου δεν έχουν αντιληφθεί τη βαθύτερη φύση των αγορών. Χρηματιστηριακή αγορά χωρίς μικρομετόχους μοιάζει με ψαρόσουπα δίχως ψάρια.

Για να καταλάβουν την διαφορά θα πρέπει να δουν την χρηματιστηριακή αγορά σαν μια αλυσίδα που μοιάζει με την τροφική αλυσίδα ενός οικοσυστήματος. Οποιουδήποτε. Οι άνθρωποι στις περισσότερες δραστηριότητες μιμούνται την φύση.

Σε ένα οικοσύστημα υπάρχει ο ήλιος σαν πρωταρχική πηγή ενέργειας. Μέσω της φωτοσύνθεσης μεγαλώνουν τα φυτά τα οποία ταϊζουν τα χορτοφάγα. Τα οποία με την σειρά τους ταϊζουν τα σαρκοφάγα.

Σαρκοφάγα χωρίς φυτοφάγα και φυτά δεν μπορούν να υπάρξουν. Όπως δεν δεν μπορούν να υπάρξουν και φυτά χωρίς σκουλίκια μυρμήγκια, μέλισσες και πεταλούδες.

Αρα, λύκοι και τσακάλια δεν μπορούν να υπάρξουν χωρίς τις άλλες συνομοταξίες της τροφικής αλυσίδας.

Το 2000 ολοκληρώθηκε ένα χρηματιστηριακός κύκλος διεθνώς. Μέχρι την τότε είχαμε αύξηση του ρυθμού έκδοσεις νεων μετοχών. Από τότε και μετά με αυξομειώσεις έχουμε μείωση του αριθμού των μετοχών.

Εχουμε επίσης μείωση των ενεργών μερίδων. Ολοι έχουμε παρατηρήσει τα τελευταία χρόνια ότι ο μέσος επενδυτής ψάχνει μια ευκαιρία να πουλήσει τις μετοχές που είχε πάρει το 99 και να τις πουλήσει.

Που πάνε τα χαρτιά που πουλάνε οι μικροί; Είναι προφανές ότι πάνε στα funds, τα μεγάλα ιδιωτικά χαρτοφυλάκια και τα χαρτοφυλάκια (φανερά και κρυφά). Αυτό στη χρηματιστηριακή αργκό λέγεται μάζεμα.   

Τα χαρτιά μαζεύονται για να ξαναδιανεμηθούν. Αυτό λέει ο αέναος κύκλος των αγορών τα τελευταία 400 χρόνια με τη σημερινή θεσμική μορφή και τα τις 4.000 χρόνια με παρόμοιες μορφές.

Ο αριθμός των μετοχών των τίτλων του S&P 500  την περασμένη εβδομάδα υπολογιζόταν στα 8.7 εκατ. στο χαμηλότερο επίπεδο από το Δεκέμβριο του 2000 και κατά 6,8% κάτω από το ρεκόρ των 9,3 δισ. του Σεπτεμβρίου του 2004.

 

Ημερησια 21/5/2008

 

Στο χρηματιστήριο αρέσουν οι παρακάμψεις

Στο χρηματιστήριο υπάρχουν αυτοί που ακούνε τους άλλους, αυτοί που σκέφτονται με ψυχρή λογική και αυτοί που ακούνε φωνές σαν την Ζαν Ντ’Αρκ. Από τις τρεις κατηγορίες αυτοί που χάνουν  στα σίγουρα είναι αυτοί που ακούνε τους άλλους. 

Αυτοί που ακούνε τους άλλους μοιάζουν με τα ποντικάκια που τρώνε μασουλάνε το κίτρινο τυράκι που είναι πάνω στη φάκα. Μοιραία κάποια στιγμή η λαιμητόμος θα τους πετσοκόψει.

Αυτοί που σκέφτονται συνήθως κερδίζουν αργά αλλά σταθερά. Είναι οι επενδυτές που υπολογίζουν τις αποδόσεις και ασχολούνται κυρίως με υγιείς και δυναμικές επιχειρήσεις.

Οσοι ακούνε φωνές και είναι παλιές καραβάνες στο χρηματιστήριο είναι αυτοί που ακολουθούν το ένστικτο. Για πολλούς το ένστικτο στο χρηματιστήριο αποτελεί αλάνθαστο οδηγό αρκεί με τη σκέψη στη συνέχεια να ελέγχουν το ρίσκο.

Οι παίκτες που ακολουθούν το ένστικτο πολλές φορές κερδίζουν σε μικρό χρονικό διάστημα μεγάλα ποσά. Αν δε κατέχουν και εμπειρία και χρησιμοποιούν με τη ψυχρή λογική σε λογικές αναλογίες καταφέρουν και διατηρούν το μεγαλύτερο μέρος των αποδόσεων διαχρονικά, που είναι και ζητούμενο.

Η λογική και το ένστικτο σε αντίθεση με την ακοή αποτελούν  βασικά συστατικά της χρηματιστηριακής επιτυχίας. Ανάλογα όμως την φάση που διανύουν οι αγορές χρειάζεται και το ανάλογο μείγμα μεταξύ λογικής και ενστίκτου.

Το χρηματιστήριο προσεγγίζει τους στόχους πάντα μέσω της τεθλασμένης χρησιμοποιώντας παρακάμψεις. Σπάνια χρησιμοποιεί την ευθεία που είναι ο συντομότερος δρόμος. Αν την χρησιμοποιούσε όλοι θα κέρδιζαν και δεν θα συνέτρεχε λόγος να υπάρχει το χρηματιστήριο.  

Ο Κοστολάνι μετέφραζε αυτή τη σκέψη με την διατύπωση που λέει ότι στο χρηματιστήριο δυο συν δυο δεν κάνουν τέσσερα, αλλά πέντε μείον ένα.

 

Ημερησία 20/5/2008

Οι ευκαιρίες που διαφημίζονται κρύβουν παγίδες

Μια κακή εποχή για να αγοράσει κάποιος μετοχές είναι όταν κανείς δεν ενοχλεί τον παρευρισκόμενο χρηματιστή σε κάποια κοινωνική εκδήλωση. Μάλιστα είναι καλός οιωνός αν τον λυπούνται κιόλας.

Τις εποχές που οι χρηματιστές είναι περιζήτητοι στις παρέες, μάλλον το να πάει κάποιος για ψάρεμα θα αποδειχτεί πιο επικερδές απλό το να αγοράσει μετοχές.

 

Συνήθως οι εποχές που οι χρηματιστές είναι δημοφιλείς είναι όταν  το χρηματιστήριο μοιάζει να μοιράζει πλουσιοπάροχα ευκαιρίες για γρήγορα κέρδη. Οι χρηματιστηριακές ευκαιρίες που διαφημίζονται συνήθως κρύβουν παγίδες.

 

Το χρηματιστηριακό ενδιαφέρον όμως παίρνει εμπρός όταν ο μέσος επενδυτής θα ανακαλύψει  ότι υπάρχουν ευκαιρίες για γρήγορο κέρδος. 

 

 

Εδώ και αρκετές εβδομάδες παρακολουθούσαν ένα ζευγάρι υποδήματα σε ένα εμπορικό της γειτονιάς μου.

 

Oλο αυτό το διάστημα τα υποδήματα ήταν στην βιτρίνα ακίνητα  με μια κάρτα που έγραφε 90 Ευρω. Πριν λίγες μέρες η πωλήτρια άλλαξε την πινακίδα αλλά όχι την τιμή.

 

Εγραψε από πάνω 130 με μαύρο μαρκαδόρο του πέρασε από πάνω μια μολυβιά με κόκκινο μαρκαδόρο και από κάτω με μαύρο έγραψε πάλι 90 ευρω. Την επόμενη μέρα το ζευγάρι είχε κάνει φτερά από την βιτρίνα.

 

Καθώς οι πελάτες  δεν έχουν υψηλή καταναλωτική συνείδηση προκειμένου να αξιολογήσουν τη σχέση κόστους ποιότητας και εμφάνισης, η μόνη παράμετρος που απομένει είναι αυτή της ευκαιρίας.

 

Με τους ίδιους κανόνες λειτουργούν και οι πελάτες του χρηματιστηρίου σπάνια αναζητούν τη σχέση τιμής και ποιοτικών χαρακτηριστικών και συνηθέστερα  λειτουργούν ακονίζοντας το ένστικτο αναζήτησης ευκαιριών ακολουθώντας το συρμό.

 

Όπως και στο καθημερινό εμπόριο έτσι και στο χρηματιστήριο μια μικρή μειονότητα είναι αυτή που ξέρει τι και πότε ψωνίζει. Η μεγάλη πλειοψηφία συνήθως αγοράζει άχρηστα πράγματα σε υπερβολικές τιμές.

 

Αυτός και ένας από τους βασικούς λόγους για τον οποίο η μεγάλη πλειοψηφία συνήθως γράφει ζημιές.  

Ημερσηια 13/5/2008 7:54:08 πμ 

Oι φάλαινες, τα σκυλόψαρα, τα δελφίνια και η μαρίδα

 

Στο χρηματιστήριο δεν πρέπει να κάνεις ότι κάνουν  οι άλλοι, ούτε οι μικροί ούτε οι μεγάλοι. Πρέπει όμως να γνωρίζεις  τι κάνουν οι άλλοι και να κάνεις   αυτό που θεωρείς  σωστό.

Για να το καταφέρει αυτό κάποιος θα πρέπει να χωρίσει την αγορά σε ενεργούς, και τρεις κύκλους εν δυνάμει ενεργών. Από τους ενεργούς και τους λοιπούς θα πρέπει να ξεχωρίσει αυτούς ανήκουν στο έξυπνο και αυτούς που ανήκουν στο κουτό χρήμα.

Θα πρέπει επίσης να του διαχωρίσεις σε φάλαινες, καρχαρίες, σκυλόψαρα, ξιφίες,δελφίνια, ροφούς και μαρίδα. Οι φάλαινες μοιάζουν με τους μεγάλους θεσμικούς και οι καρχαρίες με τα μεγάλα κερδοσκοπικά χαρτοφυλάκια. Τα σκυλόψαρα μοιάζουν με τους χειραγωγούς και τους insiders. 

Οι ξιφίες και τα δελφίνια είναι οι έντιμοι κερδοσκόποι που παίζουν την αγορά με τους όρους του χρηματιστηρίου και όχι όρους χειραγώγησης. Οι ροφοί και μαρίδα βρίσκονται χαμηλά στην τροφική αλυσίδα του χρηματιστηρίου. Λίγο πιο πάνω από το πλαγκτόν και τα φύκια.

Λοιπόν στις θάλασσες μας τους τελευταίους μήνες δεν έχουμε από ροφούς και κάτω. Από τις υπόλοιπες κατηγορίες οι περισσότεροι βρίσκονται σε χειμέρια νάρκη.

 

Τα του οικονομικού κύκλου

Πολύ συχνά η εξέλιξη των τιμών αντιτίθεται μάλιστα στην θεμελιώδη κατεύθυνση. Τότε η οικονομική ευφορία φέρνει υψηλότερα επιτόκια (όπως το εξήγησα παραπάνω), μικρότερη ρευστότητα, επειδή οι ίδιες οι επιχειρήσεις χρειάζονται όλα τα διαθέσιμα χρήματά τους για άμεσες επενδύσεις. 

Γι' αυτό το λόγο συχνά συμβαίνει κατά τη διάρκεια μίας οικονομικής ύφεσης και μιας υποχώρησης των επιτοκίων να ανεβαίνει το χρηματιστήριο, αν και οι θεμελιώδεις παράγοντες, δηλαδή τα κέρδη και τα μερίσματα, δεν επιτρέπουν τέτοιες προσδοκίες. 

Σε μία περίοδο οικονομικής αναγέννησης, όταν το εμπόριο και η βιομηχανία ανθούν και τα διαθέσιμα κεφάλαια χρησιμοποιούνται για επεκτάσεις, οι αρχές (Κεντρική Τράπεζα, κυβέρνηση) καταφεύγουν σε περιοριστικά μέτρα για να αποφύγουν μία ενδεχόμενη υπερθέρμανση της οικονομίας. Αυξάνεται το προεξοφλητικό επιτόκιο και εισάγονται πιστωτικοί περιορισμοί. Επίσης επιβάλλονται περιορισμοί στην ποσότητα του χρήματος. 

Oι τράπεζες αυξάνουν τους χρεωστικούς τόκους, περικόπτουν ή στη χειρότερη περίπτωση αναστέλλουν μάλιστα τις εγκεκριμένες πιστώσεις κ.λπ. 

ΑΝΤΡΕ ΚΟΣΤΟΛΑΝΙ